Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2008

Δεν έχουμε προβλήματα

Δεν έχουμε προβλήματα. Από τη στιγμή που έχουμε την υγεία μας όλα τα άλλα περιττεύουν. Όλα είναι μέσα στο κεφάλι μας. Έκανα το μεγάλο λάθος να δω το λινκ για τη Λυδία που ανήρτησαν ο elias και η ttallou. Τελικά υπάρχουν άγγελοι στη γη, αλλά για κάποιον άγνωστο λόγο τα φτερά μερικών έχουν τραυματιστεί, ίσως ανεπανόρθωτα. Ωστόσο, πάντα θα είναι άγγελοι... για όσο υπάρχει χρόνος, καθώς και μετά την ανυπαρξία του... Η δύναμη ορισμένων ανθρώπων είναι άπειρη...

Δευτέρα 10 Μαρτίου 2008

Η χώρα του Σισύφου

Άκουσα να μιλούν για μια γυναίκα
Που τα χέρια της ήταν σύννεφα
Πλασμένα από χιόνι και μύρα
Που τα μάτια της ήταν θάλασσες
Γεμάτες ναυάγια αναμνήσεων
Που τα χείλη της ήταν κρύσταλλα
Εύθραυστα όπως η απόγνωση.
Και ζήλεψα να τη γνωρίσω
Αποζήτησα την αγκαλιά της
Εκείνη με τα παράξενα ψάρια
Που λένε ιστορίες για τον έρωτα.
Κι όταν έφτασα κοντά της
Τη ρώτησα αν τα όνειρά της
Έχουν ύπνους κι αν το
Απολειφάδι της μνήμης της
Μπορεί να με κάνει να την
Αγαπήσω.
Αυτή απάντησε πως άκουσε
Να μιλούν για κάποιον
Που όταν πέθαινε έβγαζε
Πουλιά από το στόμα του
Και που όταν γελούσε
Μια αόριστη ελπίδα τον αναστάτωνε
Και που όταν σιωπούσε
Η καρδιά του αιμορραγούσε όνειρα.
Της είπα πως αυτός ο άνθρωπος
Ήμουν εγώ κι εκείνη πιστεύοντας
Τα λόγια μου, έδεσε τα μάτια μου
Με πήρε άπ' το χέρι και μ' οδήγησε
Εκεί όπου δεν υπάρχει χρόνος
Εκεί όπου τα παιδιά μόνο γελούν και παίζουν
Εκεί όπου βασιλεύει μόνο η Αλήθεια
Εκεί όπου τα πάντα γεννιούνται αυθόρμητα
Εκεί όπου ο έρωτας είναι το χέρι
Το χάδι και το κορμί μαζί.
Ο έρωτας δεν έχει όρια!
Ζήσαμε σ' αυτή την απέθαντη χώρα
Ώσπου ν' ακούσουμε να μιλούν για
Τον μύθο του Σισύφου.

Ε.Α. (11-12-07)

Παρασκευή 7 Μαρτίου 2008

Ο σκύλος

Μπήκε o σκύλος στα κλεφτά
κι έφαγε τα κοψίδια
κι ο μάγειρας με ξέρω γω τι
του 'σπασε τα παΐδια.

Κι οι άλλοι σκύλοι τρέξανε
τον πήραν και τον θάψαν
και για να βάλουνε μυαλό
στο μνήμα του εγράψαν:

Μπήκε ο σκύλος στα κλεφτά
κι έφαγε τα κοψίδια
κι ο μάγειρας με ξέρω γω τι
του 'σπασε τα παΐδια...

κ.ο.κ.

Αθάνατε Μπέκετ, είσαι Θεός...

Πέμπτη 6 Μαρτίου 2008

Οι πρωινοί περαστικοί

Σήμερα ξύπνησα με μια αδιόρατη εντύπωση ότι θα μπορούσα και να μην είχα ξυπνήσει ποτέ! Το παθαίνω συχνά, το παραδέχομαι. Είναι ο φόβος του "αιώνιου ύπνου" που για να πω την αλήθεια μόνο φόβος δεν θα 'πρεπε να είναι. Το λέω γιατί ποιος δεν θα 'θελε να πεθάνει μακάριος στον ύπνο του χωρίς να καταλάβει τίποτα! Χωρίς πόνο για παράδειγμα. Μετά από αυτό σηκώθηκα, πλύθηκα, ντύθηκα κι έφυγα από το σπίτι. Και μετά άρχισα τη γνωστή διαδρομή προς τη δουλειά μου, την οποία κάνω καθημερινά ακολουθώντας πάντα το ίδιο δρομολόγιο. Αν και τη βαριέμαι αυτή τη διαδρομή, για κάποιον άγνωστο σ' εμένα λόγο, δεν την αλλάζω ποτέ. Περπατώ με γρήγορο βήμα και σκυμμένο το κεφάλι. Μόνο μερικές φορές σηκώνω το βλέμμα και παρατηρώ στα μάτια τους περαστικούς. Και πάντα, μα πάντα αναρωτιέμαι: Γιατί να δω αυτόν τον άνθρωπο σήμερα στον δρόμο κι όχι κάποιον άλλο; Έχει σημασία, παίζει κάποιον ρόλο; Τα βλέμματα των περαστικών που αντικρίζω είναι τυχαία; Και φτάνω στη δουλειά μου κι ακόμη σκέφτομαι τους περαστικούς. Και σήμερα γράφω γι' αυτούς. Κάποτε θα γράψω ένα βιβλίο γι' αυτούς... Το υπόσχομαι...

Τρίτη 4 Μαρτίου 2008

Fountain

Ιδού το μεγαλείο του καλλιτέχνη! Η Κρήνη (Fountain) του Marcel Duchamp. Την πρώτη φορά που αντίκρισα αυτό το έργο τέχνης ένιωσα κάτι να κλωτσάει τα σωθικά μου. Στη συνέχεια είχα την απορία ποιος θα τολμούσε να πιει από αυτή. Για να καταλήξω ότι ο ίδιος θα μπορούσε σίγουρα... Ίσως κι εγώ...
Μ' αρέσει η εντύπωση που σου προκαλεί. Αρχικά είναι η απέχθεια, αλλά όσο περισσότερο την κοιτάς τόσο περισσότερο την εκτιμάς. Είναι οι θελκτικές της καμπύλες, η φιλντισένια της σάρκα. Είναι σαν μια άσχημη γυναίκα που όσο περισσότερο τη βλέπεις τόσο περισσότερο ψάχνεις επάνω της κάτι όμορφο. Και στο τέλος πάντα το βρίσκεις! Ζήτω η αποθέωση του ανοίκειου!

Yπερρεαλιστικός Πειραματισμός (Έρευνα 2η)

1. Ποια είναι τα δύο αντικείμενα ή πράγματα (φυσικά ή τεχνητά) που τα θεωρείτε ως τα πλέον "ποιητικά", που σχηματίζουν δηλαδή τις πιο σπάνιες και εξαιρετικές αναπαραστάσεις, φαντασιώσεις και φυσικές συγκρούσεις;
2. Ποιοι αντικειμενικοί λόγοι μπορούν κατά τη γνώμη σας να δικαιολογήσουν αυτή την επιλογή;
3. Ποιοι υποκειμενικοί λόγοι;
4. Ποιοι άλλοι λόγοι;

Ευχαριστώ για την... κατανόηση...

Hello!!!

Αγαπητέ "isamoral" αφού το προτιμάς πάρτο στα Γαλλικά: Un coup de des jamais n' abolira le hazard! Επίσης, κεφαλαιώδης ως πρόσωπο είμαι και φαίνομαι και είμαι αυτό που δεν ήμουν πριν να γίνω. Η γραμματοσειρά δε, είναι απολύτως τυχαία. Απάντα στην έρευνα, έχει σημασία!