Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

Μανιφέστο για τη γιορτή


Αντιγράφω το μανιφέστο από το γερμανικό τμήμα της Καταστασιακής Διεθνούς.


"Μποϋκοτάρετε όλα τα συστήματα κι όλες τις συμβάσεις που βρίσκονται στην εξουσία, αντιμετωπίζοντάς τις σαν αποτυχημένα παιχνίδια (...) Η γιορτή είναι η μισητή τέχνη του λαού. Να 'σαι δημιουργικός σημαίνει να γιορτάζεις με όλα τα πράγματα, μέσα από μια διαρκή αναδημιουργία. Ο Μαρξ έφερε μια επανάσταση στην επιστήμη. Εμείς κάνουμε επανάσταση στη γιορτή (...) Μια επανάσταση χωρίς γιορτή δεν είναι επανάσταση. Δεν υπάρχει καλλιτεχνική ελευθερία χωρίς την εξουσία της γιορτής (...) Με τη μεγαλύτερη σοβαρότητα απαιτούμε τα παιχνίδια".

3 σχόλια:

comhths είπε...

«Καραμανλής ή χάος»
Η πολυφωνία σε περιόδους κρίσης δεν είναι απαραίτητη...
ΚΟΜΗΤΗΣ

megat είπε...

your blog very beautiful and more info,I like your blog

ΝΙΚΟΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ είπε...

Ο Μάρξ, εκτός από καλός οικονομολόγος-φιλόσοφος-κοινωνιολόγος, ήταν και ένας μπατίρης εβραίος, που έγραφε στη λογική του παραμυθιού δίχως τέλος. Όσο έγραφε έτρωγε. Έκανε στην αρχή μια ηρωική και για αυτό σύντομη καριέρα σαν αρθρογράφος, αλλά μετά άρχισε η περιπλάνηση μιάς και δε τον ήθελαν πουθενά. Έτσι κατάλαβε ότι (σαν σύγχρονος ακαδημαϊκός) πρέπει να γράφει όσο πιο πολύ μπορεί, για πάντα αν είναι δυνατό, για να τρώει. Ο Μάρξ δεν έκανε επανάσταση. Η αφύπνιση της λαϊκής τάξης, δεν έγινε ποτέ. Τώρα όλοι όσοι δηλώνουν σήμερα εξεγερμένοι εξ αιτίας του Μάρξ, επιστρέφουν μετά την δράση τους σε ένα σπίτι που έχει χτίσει άλλος, ανάβουν μια λάμπα όπου το ρεύμα της το παράγει άλλος και τρώει μια τροφή που για την παραγωγή της κουράστηκε κάποιος άλλος. Τι ζητάει δηλαδή; Μια καλύτερη διακυβέρνηση; Την αλλαγή του συστήματος; Την επιβολή της δικής του κοσμοθεωρίας; Όλα μαζί;

Η επανάσταση είναι πόλεμος. Είναι θάνατος. Δεν είναι δημιουργία. Πριν βιαστεί κανείς να δηλώσει δημιουργικός ας σκεφτεί μια στιγμή. Δημιουργία είναι γέννηση κάτι καινούριου, όχι μετασχηματισμός. Η ύλη είναι δεδομένη. Η ενέργεια το ίδιο. Για να δημιουργήσει κανείς λοιπόν όχι μόνο δε πρέπει να καταστρέψει κάτι από τα δύο, αλλά ούτε καν να τα μετασχηματίσει. Δημιουργός είναι ο φυσικός καλλιεργητής. Δημιουργός είναι ο ποιητής. Δημιουργός είναι ο γονιός. Δημιουργός είναι αυτός που γεννά όχι αυτός που θερίζει.

Εάν όλοι όσοι δήλωναν επαναστάτες ήταν και δημιουργοί ή τουλάχιστον δημιουργικοί, ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός, χωρίς φανατισμούς, χωρίς βια, χωρίς φθορά. Εάν θέλεις να φας ψωμί, δεν αρχίζεις να φωνάζεις, φυτεύεις στάρι.